Zaznacz stronę

Damalion Norwegia biurko

Prowadzenie działalności gospodarczej w Norwegii

Oficjalnie znana jako Kingdon of Norway, Norwegia jest krajem skandynawskim w północnej części Europy. Kraj ten znany jest z oszałamiającego piękna przyrody, wysokiego standardu życia i silnej gospodarki.

Norwegia ma stabilne środowisko biznesowe i jest atrakcyjnym miejscem dla inwestorów zagranicznych. Posiada również solidny klimat dla biznesu, charakteryzujący się stabilną gospodarką i wykwalifikowaną siłą roboczą.

Norwegia jest przyjazna dla inwestycji zagranicznych, a rozpoczęcie działalności gospodarczej w tym kraju jest prostym procesem. Kraj ten posiada wysoko wykształconą i wykwalifikowaną siłę roboczą, wysoki poziom przejrzystości, niski poziom korupcji oraz silne rządy prawa.

Kraj ten znany jest z wysokiego poziomu przejrzystości, niskiego poziomu korupcji i silnych rządów prawa. Ponadto rząd Norwegii aktywnie zachęca do inwestycji zagranicznych, ułatwiając przedsiębiorstwom zakładanie działalności w tym kraju.

Ogólnie rzecz biorąc, Norwegia jest doskonałym miejscem dla firm chcących rozszerzyć swoją działalność. Kraj ten ma stabilny klimat dla biznesu, wykwalifikowaną siłę roboczą i dobrze rozwiniętą infrastrukturę. Norwegia oferuje również wiele możliwości dla przedsiębiorstw w różnych sektorach, co czyni ją atrakcyjnym miejscem dla inwestycji zagranicznych.

Zalety prowadzenia działalności gospodarczej w Norwegii

  • Norwegia ma stabilną i dobrze prosperującą gospodarkę, z wysokim standardem życia i niską stopą bezrobocia. Kraj ten znany jest z solidnego systemu opieki społecznej, który zapewnia obywatelom wysoką jakość życia.
  • Norwegia posiada wysoko wykształconą i wykwalifikowaną siłę roboczą. Kraj ten charakteryzuje się również silną etyką pracy i dążeniem do doskonałości, co czyni go atrakcyjnym miejscem dla firm.
  • Norwegia ma silny i niezawodny system prawny, który zapewnia wysoki poziom ochrony przedsiębiorstw. Kraj ten znany jest również z niskiego poziomu korupcji i wysokiego poziomu przejrzystości.
  • Norwegia nie jest członkiem Unii Europejskiej, ale jest członkiem Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG). Zapewnia to przedsiębiorstwom dostęp do rynku europejskiego, bez obciążeń regulacyjnych wynikających z członkostwa w UE.
  • Norweski rząd wspiera biznes i aktywnie zachęca do inwestycji zagranicznych. Istnieje również kilka zachęt i dotacji dostępnych dla przedsiębiorstw, które inwestują w badania i rozwój.
  • Zaangażowanie tego kraju w energię odnawialną i zrównoważony rozwój czyni go również atrakcyjnym miejscem dla firm, dla których priorytetem jest odpowiedzialność za środowisko.
SYSTEM PRAWNY

System prawny w Norwegii oparty jest na tradycji prawa cywilnego, które znane jest również jako kontynentalny system prawny. System ten opiera się przede wszystkim na pisanych ustawach i statutach, w przeciwieństwie do systemów common law, które opierają się na orzeczeniach sądowych i precedensach.

Norweski system prawny dzieli się na dwie główne gałęzie:

  • sądownictwo, które obejmuje Sąd Najwyższy, sądy apelacyjne i sądy okręgowe,
  • władza wykonawcza, która obejmuje rząd i administrację.

Sąd Najwyższy jest najwyższy w Norwegii i ma ostateczny głos we wszystkich sprawach prawnych.

Norweski system prawny znany jest ze swojej przejrzystości i przestrzegania zasad praworządności. Znany jest również ze swojej skuteczności i dostępności.

Inwestycje zagraniczne w Norwegii

Inwestycje zagraniczne w Norwegii są ogólnie mile widziane i zachęcane przez rząd norweski. Kraj ten ma stabilną i dobrze prosperującą gospodarkę i oferuje szereg możliwości dla inwestorów zagranicznych w różnych sektorach.

Inwestorzy zagraniczni mogą inwestować w Norwegii za pośrednictwem różnych kanałów, w tym zakładając nową firmę, przejmując istniejącą firmę lub inwestując w nieruchomości. Rząd norweski nie nakłada żadnych ograniczeń na własność zagraniczną, a inwestorzy zagraniczni korzystają z takiej samej ochrony prawnej jak inwestorzy krajowi.

Norwegia jest również członkiem Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), co zapewnia inwestorom zagranicznym dostęp do rynku europejskiego bez obciążeń regulacyjnych wynikających z członkostwa w UE.

Inwestorzy zagraniczni podlegają tym samym wymogom prawnym i regulacyjnym, co inwestorzy krajowi. Norweski system prawny jest znany z przejrzystości i przestrzegania zasad praworządności, co pomaga zapewnić stabilne i przewidywalne ramy dla inwestorów zagranicznych.

Ogólnie rzecz biorąc, inwestycje zagraniczne w Norwegii są mile widziane i wspierane przez rząd norweski.

Wybór podmiotu w Norwegii

Istnieje kilka struktur biznesowych dostępnych dla firm działających w Norwegii. Najczęściej spotykane struktury biznesowe to:

Jednoosobowa działalność gospodarcza (Enkeltpersonforetak)

Jest to najprostszy i najczęściej spotykany rodzaj struktury biznesowej w Norwegii. Jego właścicielem i operatorem jest jedna osoba.

Cechy

  • Nie ma prawnego rozróżnienia między właścicielem a przedsiębiorstwem.
  • Ma prostą i tanią konfigurację
  • Właściciel jest osobiście odpowiedzialny za długi przedsiębiorstwa
  • Zyski są opodatkowane jak dochody osobiste

Partnerstwo (Ansvarlig selskap)

Jest to norweska struktura biznesowa, w której dwie lub więcej osób jest właścicielami i prowadzi biznes wspólnie.

Cechy

  • Jest własnością i jest prowadzona przez dwie lub więcej osób
  • Partnerzy dzielą się zyskami i stratami przedsiębiorstwa
  • Każdy partner odpowiada osobiście za długi spółki
  • Spółka musi posiadać pisemną umowę spółki
  • Zyski są opodatkowane jak dochody osobiste

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Aksjeselskap)

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest odrębnym od właścicieli podmiotem prawa. Akcjonariusze są właścicielami spółki, a ich odpowiedzialność jest ograniczona do wysokości kapitału, który zainwestowali w spółkę.

Cechy

  • Musi mieć co najmniej jednego udziałowca i zarząd.
  • Jest to podmiot prawny odrębny od swoich właścicieli
  • Akcjonariusze są właścicielami spółki
  • Odpowiedzialność akcjonariuszy jest ograniczona do wysokości kapitału, który zainwestowali w spółkę
  • Zyski są opodatkowane podatkiem od osób prawnych

Spółka akcyjna (Allmennaksjeselskap)

Spółka akcyjna jest podobna do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, ale podlega bardziej rozbudowanym wymogom w zakresie sprawozdawczości i ujawniania informacji.

Cechy

  • Musi mieć co najmniej dwóch udziałowców
  • jego akcje mogą być przedmiotem obrotu na giełdzie papierów wartościowych
  • Jej zyski są objęte podatkiem od osób prawnych

Oddział (Filial)

Oddział to wydzielona część zagranicznej firmy, która działa w Norwegii.

Cechy

  • Oddział nie jest odrębną osobą prawną od przedsiębiorstwa zagranicznego
  • podlega tym samym zasadom i regulacjom co jednostka dominująca.
  • Musi on wyznaczyć przedstawiciela prawnego w Norwegii
  • Jej zyski są objęte podatkiem od osób prawnych

Przy wyborze struktury biznesowej w Norwegii należy rozważyć prawne i podatkowe implikacje każdej opcji. Ważne jest również, aby skonsultować się z profesjonalistą, aby upewnić się, że wybrana struktura jest odpowiednia dla potrzeb i celów firmy. Skontaktuj się z ekspertami Damalion już teraz i pozwól nam pomóc.

BANKING

Bankowość w Norwegii jest dobrze rozwinięta i nowoczesna, z szeregiem usług dostępnych dla osób prywatnych i firm. Norwegia ma wysoko rozwinięty sektor finansowy, w kraju działa kilka dużych banków komercyjnych. Kraj ten posiada również system bankowy znany z wysokiego poziomu bezpieczeństwa i stabilności.

Do głównych cech bankowości w Norwegii należą:

Regulamin

Norweski sektor bankowy jest regulowany przez Urząd Nadzoru Finansowego Norwegii (Finanstilsynet). Organ ten nadzoruje działalność banków i innych instytucji finansowych, aby zapewnić ich bezpieczne i solidne funkcjonowanie.

Bank Centralny

Bank centralny Norwegii nosi nazwę Norges Bank. Jest odpowiedzialny za utrzymanie stabilności cen i promowanie stabilności gospodarczej w kraju. Norges Bank nadzoruje również system bankowy w Norwegii i zapewnia płynność na rynkach finansowych.

Rodzaje banków dostępnych w Norwegii

W Norwegii istnieją różne rodzaje banków, w tym banki komercyjne, kasy oszczędnościowe i banki internetowe. Banki komercyjne to największe i najbardziej znane banki w Norwegii, oferujące szereg usług, w tym konta oszczędnościowe, pożyczki, kredyty hipoteczne i karty kredytowe. Kasy oszczędnościowe są mniejszymi, opartymi na społeczności bankami, które skupiają się na kontach oszczędnościowych i pożyczkach osobistych. Banki internetowe oferują wiele takich samych usług jak banki tradycyjne, ale z niższymi opłatami i wyższym oprocentowaniem.

Usługi oferowane przez banki w Norwegii

Banki w Norwegii oferują szereg usług dla osób indywidualnych i firm, w tym konta oszczędnościowe, rachunki czekowe, karty kredytowe, pożyczki, kredyty hipoteczne i usługi inwestycyjne. Większość banków oferuje również usługi bankowości internetowej i mobilnej, ułatwiając klientom zarządzanie kontami i przeprowadzanie transakcji.

Otwarcie rachunku bankowego w Norwegii

Osoba zainteresowana otwarciem rachunku bankowego w Norwegii musi najpierw wybrać bank w Norwegii, który odpowiada jej wymaganiom, a następnie wybrać rodzaj rachunku, który chce otworzyć.

Następnie wnioskodawca musi zgromadzić niezbędne dokumenty, które obejmują norweski numer identyfikacyjny, numer D, paszport, umowę o pracę, umowę najmu/dzierżawy, a w niektórych przypadkach list polecający z banku wnioskodawcy w jego kraju.

Kiedy wnioskodawca ma już wszystkie niezbędne dokumenty, może złożyć wniosek o konto przez internet lub osobiście w oddziale, a następnie czekać na zatwierdzenie. Po zatwierdzeniu konta trzeba będzie je aktywować, wpłacając na nie środki.

Należy pamiętać, że szczegółowe wymagania i procedury dotyczące otwarcia rachunku bankowego w Norwegii mogą się różnić w zależności od wybranego banku i sytuacji wnioskodawcy.

Ponadto cudzoziemcy mogą otworzyć konto bankowe przed przyjazdem do Norwegii, ale może to być tylko konto oszczędnościowe. Inwestor zagraniczny może również otworzyć konto oszczędnościowe tylko w Norwegii (wiążą się z tym pewne warunki).

Ogólnie rzecz biorąc, bankowość w Norwegii jest nowoczesna, bezpieczna i dobrze uregulowana, z szeregiem usług spełniających potrzeby osób prywatnych i firm. Norweskie banki oferują wysoki poziom bezpieczeństwa i stabilności, co czyni je atrakcyjną opcją dla klientów szukających sposobu na zarządzanie swoimi finansami.

IMMIGRACJA

Cudzoziemcy planujący przeprowadzkę do Norwegii w celach biznesowych lub dla przyjemności, na okres dłuższy niż trzy miesiące, muszą uzyskać norweskie pozwolenie na pobyt.

Pozwolenie na pobyt umożliwia cudzoziemcowi przebywanie i pracę w Norwegii, a także podróżowanie do i z kraju. Może też prowadzić do uzyskania obywatelstwa.

Kto potrzebuje pozwolenia na pobyt w Norwegii

Obywatele krajów UE/EOG nie potrzebują pozwolenia na pobyt lub pracę w Norwegii, ale jeśli pobyt ma przekroczyć trzy miesiące, wnioskodawca musi zarejestrować się na policji.

Z drugiej strony, jeśli wnioskodawca jest obywatelem krajów spoza UE/EOG, który chce pozostać na dłużej niż 90 dni, będzie potrzebował zezwolenia na pobyt.

Rodzaje zezwoleń na pobyt w Norwegii

Istnieje kilka opcji uzyskania rezydencji w Norwegii i są to:

  • Wiza dla poszukujących pracy: przeznaczona jest dla osób spoza krajów UE/EOG/EFTA. Osoba ta może ubiegać się o sześciomiesięczną wizę w celu poszukiwania pracy w Norwegii. W tym czasie może on pracować i mieszkać w Norwegii podczas poszukiwania pracy. Jeśli wnioskodawca znajdzie pracę, może następnie ubiegać się o pozwolenie na pracę.
  • Wiza dla pracowników wykwalifikowanych: przeznaczona jest dla osób, które mają ofertę pracy od norweskiego pracodawcy. Wymaga to od pracodawcy dopełnienia niezbędnych formalności i otrzymania zgody od Norweskiego Urzędu Pracy i Opieki Społecznej.
  • Wiza studencka: ten rodzaj wizy przeznaczony jest dla obcokrajowców planujących podjęcie studiów w Norwegii. Pozwala to wnioskodawcy na pozostanie w Norwegii na czas studiów i może pozwolić mu na pracę w niepełnym wymiarze godzin.
  • Imigracja rodzinna: dotyczy osób, które mają członka rodziny będącego obywatelem Norwegii lub stałym mieszkańcem.
  • Uchodźca lub osoba ubiegająca się o azyl: cudzoziemiec uciekający przed prześladowaniami lub niebezpieczeństwem w swoim kraju może ubiegać się o azyl w Norwegii.

Stały pobyt i obywatelstwo w Norwegii

Pozwolenie na pobyt stały w Norwegii jest pozwoleniem, które otrzymuje cudzoziemiec mieszkający w kraju nieprzerwanie przez ostatnie trzy lata. Po uzyskaniu tego zezwolenia cudzoziemiec może mieszkać i pracować w Norwegii na czas nieokreślony, a kartę pobytu wystarczy odnawiać co dwa lata.

A po zamieszkaniu w kraju przez minimum siedem lat z ostatnich dziesięciu, może ubiegać się o obywatelstwo.

Proces ubiegania się o pobyt w Norwegii może być skomplikowany i czasochłonny, dlatego ważne jest dokładne zbadanie możliwości i zebranie wszystkich niezbędnych dokumentów przed złożeniem wniosku. Skontaktuj się z ekspertami Damalion już teraz i pozwól nam pomóc.

REŻIM PODATKOWY

Organ podatkowy

Władze podatkowe w Norwegii znane są jako Norweski Urząd Podatkowy (Skatteetaten), który jest odpowiedzialny za pobieranie i zarządzanie podatkami w Norwegii, a także za udzielanie wskazówek i wsparcia podatnikom.

Norweski Urząd Skarbowy podzielony jest na kilka działów, w tym:

  • Departament Oceny, który jest odpowiedzialny za ocenianie i obliczanie podatków dla osób fizycznych i przedsiębiorstw
  • Departament Windykacji, który jest odpowiedzialny za pobieranie podatków i egzekwowanie przepisów podatkowych.
  • Departament Podatków Międzynarodowych, który jest odpowiedzialny za obsługę międzynarodowych kwestii podatkowych, takich jak umowy podatkowe.
  • Centrum Obsługi, które udziela porad i wsparcia podatnikom.

Rezydencja podatkowa

W Norwegii status rezydencji podatkowej jest określany na podstawie fizycznej obecności podatnika i jego powiązań z krajem. Jeśli podatnik spędza w Norwegii więcej niż 183 dni w roku kalendarzowym lub ma w niej stałe miejsce zamieszkania, zostanie uznany za podatkowego rezydenta Norwegii.

Jako rezydent podatkowy Norwegii, podatnik będzie podlegał norweskiemu podatkowi dochodowemu od swoich światowych dochodów. A jako rezydent podatkowy Norwegii, podatnik będzie musiał złożyć roczne zeznanie podatkowe w Norweskim Urzędzie Skarbowym. W zeznaniu podatkowym znajdą się informacje o dochodach podatnika, odliczeniach i kredytach.

Rodzaje podatków w Norwegii

  • Podatek dochodowy: podatek dochodowy jest największym źródłem dochodów dla rządu norweskiego. Stawka podatku dochodowego w Norwegii jest zróżnicowana w zależności od poziomu dochodów podatnika, przy czym osoby o wyższych dochodach płacą wyższy procent swoich dochodów w postaci podatków. Stawki podatku wynoszą od 22% do 38,2%, w zależności od poziomu dochodów podatnika.
  • Podatek od osób prawnych: Spółka będąca norweskim rezydentem podlega podatkowi od osób prawnych od swoich światowych dochodów. Spółki niebędące rezydentami podlegają również opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Norwegii, jeśli prowadzą działalność gospodarczą w Norwegii lub są zarządzane z tego kraju. Stawka podatku od osób prawnych w Norwegii wynosi 22%. Firmy mogą jednak podlegać również dodatkowym podatkom komunalnym, które różnią się w zależności od gminy, w której prowadzą działalność.
  • Podatek od wartości dodanej (VAT): standardowa stawka VAT w Norwegii wynosi 25%. Niektóre towary i usługi, takie jak żywność i transport publiczny, mają obniżoną stawkę VAT w wysokości 15%.
  • Podatek majątkowy: W Norwegii obowiązuje podatek majątkowy w wysokości 0,85% od majątku netto powyżej 1,5 mln NOK dla osób fizycznych i 3 mln NOK dla par. Podstawą tego podatku jest łączna wartość majątku podatnika, w tym nieruchomości, oszczędności, inwestycji i innych przedmiotów wartościowych.
  • Podatek od nieruchomości: w Norwegii istnieje również podatek od nieruchomości, który jest pobierany w wysokości 0,7% oszacowanej wartości nieruchomości.
  • Podatek od spadków i darowizn: podatki od spadków i darowizn w Norwegii są uzależnione od wartości darowizny lub spadku oraz od relacji między dającym i otrzymującym. Stawki podatku wynoszą od 0% do 15,4%.

W Norwegii obowiązuje progresywny system podatkowy, co oznacza, że osoby o wyższych dochodach płacą wyższy procent swoich dochodów w podatkach.

Umowy podatkowe w Norwegii

Norwegia zawarła umowy podatkowe, zwane również umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania, z wieloma krajami na całym świecie, aby zapobiec podwójnemu opodatkowaniu dochodu uzyskanego w obu krajach. Umowy te mają na celu zapewnienie, że osoby fizyczne i przedsiębiorstwa nie będą dwukrotnie opodatkowane od tego samego dochodu.

Umowy podatkowe ogólnie określają zasady opodatkowania przez każdy kraj różnych rodzajów dochodów, takich jak dywidendy, odsetki i należności licencyjne. Zazwyczaj zawierają one również przepisy dotyczące rozstrzygania sporów i wymiany informacji między organami podatkowymi.

Norweskie umowy podatkowe są zasadniczo zgodne z modelem umowy podatkowej opracowanym przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). Ten model umowy podatkowej służy jako wzór do negocjowania umów podatkowych między krajami.

Do najważniejszych krajów, z którymi Norwegia zawarła umowy podatkowe, należą Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Niemcy, Francja, Chiny i Japonia.

WŁASNOŚĆ INTELEKTUALNA

Norwegia ceni własność intelektualną (IP), dlatego jest ona chroniona przez prawo krajowe i umowy międzynarodowe.

Norwegia jest również stroną kilku umów międzynarodowych związanych z własnością intelektualną, w tym WIPO (Światowa Organizacja Własności Intelektualnej) i TRIPS (Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej) w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO).

W Norwegii istnieje kilka rodzajów ochrony własności intelektualnej dostępnych dla osób fizycznych i przedsiębiorstw. Niektóre z głównych rodzajów własności intelektualnej w Norwegii to:

Patenty

  • Patent zapewnia wyłączne prawa do korzystania i komercjalizacji wynalazku przez określony czas.
  • W Norwegii patenty są przyznawane przez Norweski Urząd Własności Przemysłowej (NIPO)
  • Patenty muszą spełniać określone kryteria, takie jak nowość, wynalazczość i możliwość zastosowania w przemyśle.
  • Patent trwa zazwyczaj przez 20 lat od daty zgłoszenia.

Znaki towarowe

  • Znak towarowy to oznaczenie odróżniające i identyfikujące towary lub usługi jednego podmiotu od towarów lub usług innych podmiotów.
  • Znak towarowy może składać się z wyrazów, logo lub innych symboli.
  • W Norwegii znaki towarowe są rejestrowane w Norweskim Urzędzie Własności Przemysłowej (NIPO)
  • Rejestracja znaku towarowego trwa zazwyczaj 10 lat i może być przedłużana na czas nieokreślony.

Copyright

  • Prawo autorskie w Norwegii jest nadzorowane przez ustawę o prawie autorskim (åndsverkloven).
  • Prawo autorskie w Norwegii chroni oryginalne dzieła autorów i twórców, w tym dzieła literackie, artystyczne i naukowe.
  • Ochrona praw autorskich jest automatyczna i nie wymaga rejestracji.
  • Ustawa o prawie autorskim zapewnia wyłączne prawa autorowi lub twórcy, w tym prawo do powielania, rozpowszechniania i wyświetlania jego dzieła.

Projekty

  • Wzór odnosi się do wyglądu produktu lub części produktu, w tym jego kształtu, koloru i tekstury.
  • Projekt musi być nowy i mieć indywidualny charakter.
  • Rejestracja wzoru przemysłowego daje właścicielowi wyłączne prawo do korzystania z określonego wzoru przez określony czas.
  • W Norwegii wzory można zarejestrować w Norweskim Urzędzie Własności Przemysłowej (NIPO).
  • Rejestracja wzoru trwa zazwyczaj 5 lat i może być przedłużona na okres do 25 lat.

Tajemnice handlowe

  • Tajemnice handlowe to poufne informacje biznesowe i know-how, które dają firmie przewagę konkurencyjną.
  • W Norwegii tajemnice handlowe są chronione na mocy norweskiej ustawy o tajemnicach handlowych, która przewiduje środki prawne dla firm, którym przywłaszczono tajemnice handlowe.
  • Firmy mogą podjąć działania prawne przeciwko tym, którzy wykorzystują lub ujawniają ich tajemnice handlowe bez upoważnienia.

Ważne jest, aby zrozumieć specyficzne wymagania i przepisy dla każdego rodzaju ochrony własności intelektualnej, aby zapewnić, że własność intelektualna jest właściwie chroniona. Ważne jest również, aby skonsultować się z profesjonalistą w celu uzyskania wskazówek dotyczących rejestracji, egzekwowania i licencjonowania aktywów IP. Skontaktuj się z ekspertami Damalion już teraz i pozwól nam pomóc.

PRACA I ZATRUDNIENIE

Prawo pracy i zatrudnienia w Norwegii reguluje kilka ustaw, w tym ustawa o środowisku pracy i ustawa o urlopach. Przepisy te stanowią ramy dla stosunku pracy i określają minimalne standardy dotyczące warunków pracy, płac i świadczeń.

Do głównych cech prawa pracy i zatrudnienia w Norwegii należą:

Umowy o pracę w Norwegii

Umowy o pracę w Norwegii reguluje ustawa o środowisku pracy i muszą one spełniać minimalne standardy określone w tej ustawie.

Umowy o pracę w Norwegii muszą mieć formę pisemną i muszą być podpisane zarówno przez pracodawcę, jak i pracownika. Umowa o pracę musi również określać wymiar czasu pracy, prawo pracownika do dni urlopowych oraz okres wypowiedzenia wymagany przy rozwiązaniu umowy zarówno przez pracodawcę, jak i pracownika.

W Norwegii istnieją dwa główne rodzaje umów o pracę: umowy stałe i umowy na czas określony. Oto przegląd każdego z nich:

  • Umowy stałe: są najczęściej spotykanym rodzajem umowy o pracę w Norwegii. Umowy te nie mają ustalonej daty końcowej i zazwyczaj trwają do momentu rozwiązania umowy przez pracodawcę lub pracownika. Pracownikom zatrudnionym na stałe przysługuje pełen zakres praw i świadczeń pracowniczych.
  • Umowy na czas określony: umowy te mają ustaloną datę końcową, która może wynikać z konkretnego projektu lub tymczasowego zapotrzebowania na dodatkowy personel. Umowy te mogą być przedłużane, jeśli zarówno pracodawca, jak i pracownik wyrażą na to zgodę. Pracownikom na umowach na czas określony przysługują takie same prawa i świadczenia jak pracownikom stałym, z kilkoma wyjątkami.

Odszkodowania za pracę, uprawnienia i świadczenia w Norwegii

  • Godziny pracy: standardowy czas pracy w Norwegii wynosi 37,5 godziny tygodniowo, a praca w nadgodzinach jest zazwyczaj ograniczona do 10 godzin tygodniowo. Pracodawcy są zobowiązani do zapewnienia przerw i okresów odpoczynku, a pracownicy mają prawo odmówić pracy w nadgodzinach w określonych okolicznościach.
  • Płace: pracodawcy w Norwegii muszą płacić pracownikom co najmniej minimalną płacę ustaloną przez rząd.
  • Płatne urlopy: Pracownicy norwescy mają prawo do minimum 25 dni płatnego urlopu w ciągu roku, dodatkowo do 10 dni świątecznych.
  • Zasiłek chorobowy: pracownicy, którzy są niezdolni do pracy z powodu choroby lub urazu, mają prawo do zasiłku chorobowego od pracodawcy przez okres do 16 dni w roku. Po tym okresie pracownicy mogą otrzymać zasiłek chorobowy z National Insurance Scheme.
  • Urlop rodzicielski: nowym rodzicom w Norwegii przysługuje łącznie 49 tygodni płatnego urlopu rodzicielskiego, który może być podzielony między matkę i ojca.
  • Świadczenia macierzyńskie i ojcowskie: kobiety w ciąży mają prawo do 100% wynagrodzenia przez okres do 16 tygodni przed i po urodzeniu dziecka. Ojcom przysługuje do dwóch tygodni urlopu ojcowskiego z pełnym wynagrodzeniem.
  • Emerytura: większość pracowników w Norwegii jest objęta obowiązkowym pracowniczym programem emerytalnym, który jest finansowany wspólnie przez pracodawcę i pracownika.
  • Ubezpieczenie zdrowotne: wszyscy obywatele i mieszkańcy Norwegii mają prawo do bezpłatnej publicznej opieki zdrowotnej, która jest finansowana z podatków. Pracodawcy mogą również oferować prywatne ubezpieczenie zdrowotne jako świadczenie pracownicze.
  • Zasiłki dla bezrobotnych: jeśli pracownik straci pracę nie z własnej winy, ma prawo do zasiłku dla bezrobotnych z Krajowego Systemu Ubezpieczeń.

Wypowiedzenie umowy o pracę

W Norwegii pracodawcy mogą wypowiedzieć umowę o pracę tylko z ważnego powodu, takiego jak słabe wyniki lub zwolnienie. Pracownikom, z którymi rozwiązano umowę bez ważnego powodu, może przysługiwać odszkodowanie. Pracownicy mają również prawo do rezygnacji z pracy za wypowiedzeniem, a w niektórych przypadkach bez wypowiedzenia.

Ogólnie rzecz biorąc, prawo pracy i zatrudnienia w Norwegii ma na celu ochronę praw pracowników i zapewnienie sprawiedliwych warunków pracy. Pracodawcy są zobowiązani do przestrzegania tych praw i przepisów, aby uniknąć konsekwencji prawnych i utrzymać pozytywne środowisko pracy.

Czy myślisz zatem o wejściu na rynek norweski?

Damalion jest niezależną firmą doradczą, która pomaga zagranicznym podmiotom prawnym w zakładaniu działalności gospodarczej w dowolnym miejscu na świecie, w tym w Norwegii. Oprócz pomocy klientom w budowaniu firmy, zapewniamy również różne integralne rozwiązania biznesowe, w tym zgodność, zarządzanie podmiotami, księgowość, podatki, wsparcie płacowe i wiele innych na całym świecie.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o naszych usługach i o tym, jak możemy pomóc Ci w osiągnięciu sukcesu przez Twoją norweską firmę, skontaktuj się z ekspertami Damalion już dziś.

10 + 7 =

Chcesz wiedzieć więcej o Damalion Norway Desk?

Damalion oferuje Państwu doradztwo na miarę, świadczone przez bezpośrednio działających ekspertów w dziedzinach, które stanowią wyzwanie dla Państwa firmy.

Radzimy podać jak najwięcej informacji, abyśmy mogli zakwalifikować Państwa żądanie i odpowiedzieć na nie w ciągu najbliższych 8 godzin.